Leiders van therapeuten kunnen leren: In 1995 leidde de Noorse diplomaat Jan Egeland een onderhandeling tussen twee landen die elkaar al decennia bestreden. Iedereen verwachtte krachtige woorden en slimme argumenten. In plaats daarvan stelde hij één vraag, luisterde zonder te onderbreken en vatte zorgvuldig samen wat hij had gehoord. Daarna deed hij hetzelfde bij de andere partij. Het gesprek, dat begon met verwijten, veranderde langzaam in een dialoog. Niet door te praten, maar door te luisteren.
In mijn werk met leiders zie ik vaak dat veiligheid in de boardroom ontbreekt. Er is richting en actie, maar weinig echte ruimte. Therapeuten creëren die ruimte wél, zelfs als het schuurt. Niet door alles op te lossen, maar door aanwezig te zijn, zonder oordeel en zonder haast.
Veel leiders hebben bij spanning of emoties de reflex om te sturen, te versnellen, oplossingen aan te dragen. Maar vaak is het tegenovergestelde nodig: vertragen, luisteren, doorvragen. Zoals therapeuten dat doen. Ze zijn volledig aanwezig, spiegelen zonder oordeel en stellen vragen die verdiepen in plaats van sturen.
Een eenvoudige maar krachtige techniek is reflectief luisteren: in je eigen woorden teruggeven wat de ander zegt. “Als ik je goed begrijp, zeg je…” Zo geef je erkenning en hou je het gesprek bij de kern. Je stuurt niet op inhoud, maar op aanwezigheid. En soms is dat precies wat leiderschap vraagt.
Aan jou de vraag
In welke recente situatie heb jij bewust gekozen om meer te luisteren dan te spreken?
