Vorige week tijdens een masterclass zag ik een deelnemer, een gepromoveerd ingenieur, een sheet tonen met vijf grafieken tegelijk. Na afloop vroeg ik de groep wat ze hadden onthouden. Stilte. Hijzelf kon elk cijfer feilloos toelichten, de rest van de zaal was hem al na de eerste grafiek kwijt.
Dit fenomeen heet de kennisvloek, beschreven door Chip en Dan Heath in hun boek Made to Stick. Hoe meer je zelf weet over een onderwerp, hoe moeilijker het wordt om je voor te stellen hoe het is om het nog niet te weten. Onderzoekers noemen dit ook wel het curse of knowledge effect, en het speelt niet alleen bij ingewikkelde technische materie. Ook een doorgewinterde manager die al jaren in een strategie zit, of een arts die een diagnose dagelijks uitlegt, heeft er last van. Je eigen kennis wordt onbedoeld een blinde vlek. Wat voor jou glashelder is, klinkt voor je publiek als een vreemde taal.
Expertise bewijs je niet door complexiteit te tonen, maar door haar te vertalen. De sprekers die het meeste indruk maken zijn zelden degenen met de meeste kennis in de zaal. Het zijn degenen die hun kennis het beste laten landen bij mensen die er nog niets van weten, en dat vraagt om een andere spier dan diepgang alleen. Het vraagt om bewust een stap terug te doen naar het beeld, het voorbeeld, de kern.
Dit soort scherpte trainen we in de Open Masterclasses in september. Drie dagdelen, verspreid over drie weken, in een kleine groep van maximaal vijf mensen, twee plekken zijn inmiddels vergeven. Precies in die kleine setting werken we stap voor stap aan hoe jij je kennis vertaalt naar taal die blijft hangen, zonder aan diepgang in te boeten. Meer weten of een plek reserveren kan via talkliketed.nl.
